Bhutan, Reisverhalen
De levende tradities van Bhutan
Bhutan is een land dat stevig vasthoudt aan zijn tradities. De verplichte klederdracht voor mannen en vrouwen, de eigen vorm van Boeddhisme, het koningshuis, de architectuur: een bezoeker kijkt zijn ogen uit. Els Slots reisde in de zomer tien dagen rond door dit landje in de Himalaya, en legde haar visuele ervaringen vast in een fotoreportage.
De verplichte klederdracht bestaat uit een Go voor mannen en een Kira voor de vrouwen. Ook kleine kinderen lopen er zo als jonge volwassenen bij.
Traditie en moderne behoeftes leiden regelmatig tot een voor buitenstaanders wonderlijke mix. Het benzinestation in Thimphu is hier een voorbeeld van.
In de bibliotheek. De oude teksten zijn op smalle, langwerpige bladen geschreven. Ieder boek is ter bescherming omwikkeld met een lapje stof.
Eén van de belangrijkste monumenten van het land is Punaka Dzong. Een dzong is het administratieve en religieuze centrum van een regio.
Het weven van stoffen is nog een veelbeoefend ambacht. Denk alleen maar aan de behoefte voor nieuwe Go's en Kira's.
In de Bumthangvallei is dit geen ongewoon gezicht. De vruchtbaarheidswens wordt op een wel heel plastische wijze vormgegeven.
De Kagyupa-sekte van het Boeddhisme is de staatsgodsdienst van Bhutan. De kloosters krijgen nog altijd veel aanwas van jonge jongens die hun leven als monnik willen doorbrengen, of die hier een paar jaar een opleiding komen volgen.
De wekelijkse zaterdagmarkt van Thimphu. Wat er zoal te koop is? Kaas bijvoorbeeld, voor het nationale gerecht heemadaatsi. Maar ook paddestoelen en huishoudelijke artikelen.
De religieuze plaatsen trekken veel binnenlandse pelgrims.
Monniken maken een belangrijk deel van het straatbeeld uit in Paro, de op één na grootste stad van Bhutan.
