Auteur - Brenda en Marco

Dit bleef niet onopgemerkt en n 1880 kwamen de Japanners naar Broome. Zij doken met beter materiaal, doken dieper en tot wel acht duiken per persoon per dag. Met alle gevolgen van dien. Het was slecht voor de gezondheid en dus vielen er vele doden ten gevolge van de decompressieziekte. In 1914 werd hier dan ook de eerste recompressiekamer geïntroduceerd.

Parelvangst Broome

Tijdens de wereldoorlogen gaan vele mannen voor hun land dienen en ligt de parelvangst stil. Maar telkens opnieuw zijn er weer mensen die er geld inzien en een vloot opbouwen om de parels te gaan zoeken. Tot op de dag van vandaag staat Broome bekend om zijn Zoutwaterparels. En komt 65 procent van de zoutwaterparelvangst uit Broome. Natuurlijk word er niet meer zo gedoken als vroeger, maar worden de meeste parels gekweekt. Op elke hoek van de straat is wel een gallery waar parels en sieraden worden verkocht.

Broome bekend om zijn mooie Cable beach. Cable beach dankt zijn naam aan de ondergrondse kabel die hiervandaan naar Indonesië gaat. Het is een ontzettend mooi wit zandstrand. Met een van de mooiste zonsondergangen ter wereld. Als je geluk hebt en het is volle maan en laag water kun je hier genieten van de “staircase to the moon”. Het is de reflectie van de zonnestralen op de modder.

Zonsondergang bij Cable Beach, Broome.

Zonsondergang

Het is echt een fantastisch mooi gezicht en vooral de kleuren zijn heel erg mooi. Busladingen mensen komen hier ook heen om te genieten van de zonsondergang.Wij hebben genoten van Broome met zijn parels en mooie parelwitte stranden maar helaas is er weer een tijd om door te gaan, op naar nog meer strand op naar Port Hedland.

Port Hedland

Port Hedland is met een inwoneraantal van zo’n twaalfduizend niet een erg grote plaats. Met het draait hier allemaal om de haven. Port Hedland is voornamelijk bekend door het verschepen van ijzererts dat in de heuvels een aantal honderden kilometers verderop wordt gewonnen.
Daarnaast liggen er witte heuvels van zout. Hier wordt het zoute zeewater in bassins gespoten om te laten verdampen en het zout te winnen. Aan de ene kant van de weg zien we witte bergen, aan de andere kant de rode bruine heuvels van het erts.

Een van de schepen die gevuld is met ijzererts en klaar is om te vertrekken.

IJzererts

Port Hedland ligt op een peninsula (schiereiland). Onze camping staat op het einde van het eiland en we zijn omringd met mooie duinen en wit zandstrand. De haven is spectaculair om te zien. Daar liggen grote schepen van 300 meter die geladen worden met tonnen zout of ijzererts. Het neemt toch zo’n 58 uur in beslag om een schip met ijzererts te vullen. Met een capaciteit van vier schepen in de haven.

Sleep en duw boot om het reusachtige schip de haven uit te manoevreren.

De omgeving bestaat vooral uit rood stof. Is het niet van de rode klei van de bergen dan is het wel het rode stof van de rood tot zwarte ijzererts bergen. Het is echt een industriestadje. Veel van de inwoners werken bij de ertsmijn of het transport ervan. Eenmaal in de bergen gewonnen erts komt per trein naar de haven. Zo’n treinstel kan tot acht kilometer lang zijn en vier locomotieven in gebruik hebben.
Eenmaal in de haven wordt de erts nog eens verkleind voordat het als een soort van zand via lopende banden naar het schip getransporteerd wordt. En dan op weg naar vooral China, Japan en Europa. De vraag blijft stijgen en het is dan ook bijna niet aan te slepen. We zien hele vloten op het water liggen om het spul zo snel mogelijk weg te brengen… Port Hedland is geen slapend stadje.

De grote kranen die de bruinrode ijzererts opscheppen om te vervoeren naar...

IJzererts stadje

Het is een indrukwekkend gezicht hoe Australië’s grootste ijzererts productie werkt, maar het is ook een treurig gezicht. Die droevige kleuren om je heen, veel rood stof en altijd die bedrijvigheid. Het is alsof je op een heel groot bouwterrein woont. Het dorp leeft van deze industrie en kan er alleen maar blij mee zijn.