Auteur - Brenda en Marco

We doen het rustig aan. Een ochtendje de was doen, beetje internetten, de foto boeken afmaken en versturen. De meeste reizigers komen alleen maar hier langs om de ferry te nemen naar het Noordereiland en laten de rest van de plaats voor wat het is. Jammer, want het plaatsje heeft meer te bieden en wordt ondergewaardeerd. Daarom hebben wij hier voor drie dagen geboekt. Op woensdag 21 april gaan we vroeg in de ochtend met de ferry mee naar Wellington op het Noordereiland. Half zes in de ochtend aanwezig zijn om de boot van half zeven te hebben.

Daar staan we dan in rij acht. De rij van de campervans. De boot komt net vanuit Wellington, legt aan en wordt geleegd. Auto’s, vrachtwagens en treinen. Een kwartier later mogen wij erop. De overtocht naar Wellington op het Noordereiland duurt ruim drie uur. Het kan er op open zee ook erg ruig aan toe gaan en deze ferry staat bekend om een van de ruigste tochten ter wereld.

De gezellige boulevard van Picton.

Wellington

Wij hebben gelukkig rustiger weer en de vaartocht loopt voorspoedig. Wellington komt in zicht. Het is er zwaar bewolkt en het miezert. Hadden we dan toch op het Zuidereiland moeten blijven?
Wellington. Het is de hoofdstad van Nieuw Zeeland. Vernoemd naar de Hertog van Wellington. Met ongeveer 178.00 inwoners niet de grootste stad van Nieuw-Zeeland. Met de buitenwijken meegerekend zijn het er 364.000 inwoners. Het is de meest zuidelijkste hoofdstad van de wereld.
De grote financiële instellingen van Nieuw-Zeeland zijn verdeeld over Wellington en Auckland (dat tot 1865 de hoofdstad was), sommige instellingen hebben hoofdkantoren in beide steden. Wellington is Nieuw-Zeelands politieke hoofdstad. Het parlement en de hoofdkantoren van alle ministeries en departementen zijn er gehuisvest. Wellington wordt ook vaak omschreven als het culturele centrum van het land en herbergt de film – en theaterindustrie, Het Te Papa (het museum van Nieuw-Zeeland) en Botanical gardens.

De Interislander, onze ferry naar het Noordereiland.

Na het zoeken van een camping gaan we terug met de stadsbus naar het centrum. En zien ook gelijk het Parlement (oude en het nieuwe). De Beehive , bijenkorf genaamd. Het gebouw waar zich de tweede kamer bevindt.

Te Papa museum

We wandelen verder langs de winkels en langs de kade van het havengedeelte. Al gauw komt het Te Papa museum in zicht. Het voordeel hier is dat de meeste musea gewoon gratis zijn te bezoeken.
Binnen wacht ons een leuke tentoonstelling over het dierenrijk van Nieuw-Zeeland. Daarbij ook nog eens een expositie van de grootste octopus die ooit levend gevangen is (in 2007). Het dier ligt in een tank op sterk water. Na de vangst heeft men het op ijs vervoerd en is het hier voor onderzoek naar toegebracht om het later, met alle bevindingen tentoontestellen.
De inktvis is 4,5 meter lang en weegt 500 kilo. Zeer indrukwekkend!

Het Maori ontvangsthuis in het Te Papa museum.

Aardbevingen in Nieuw-Zeeland

Een tentoonstelling over aardbevingen. Omdat Nieuw Zeeland er veel heeft is het een reden om er een expositie over te maken. Het land ligt op twee aardplaten die langs elkaar schuiven. De Passific plate en the Australiën plate. Daardoor hebben ze hier veel bergen en Alpengebieden, maar ook veel aardbevingen. Gemiddeld 15.000 per jaar waarvan men er zelf maar 150 voelt.
Er zijn twee soorten van Aardbevingen; The Primary Rush; deze trekt aan de grond wat een rommelig geluid geeft en trillingen veroorzaakt. The Secondary shake; deze golft het aardoppervlak op en neer (zoals de golven in het golfslagbad). Er staat ook een klein huis in de expositie waar men de trillingen nabootst van een aardbeving met de kracht van 6.5 op de schaal van Rigter. Best heftig om dat een keertje meegemaakt te hebben. En het liefst nooit meer in levende lijve.

De winkelstraat van Wellington, schoon, gezellig en lang.

We gaan verder door het museum en komen een leuke zaal tegen met een overzicht over de Maori mensen. De oorspronkelijke bewoners van dit land. Veel houtsnijwerk in de vorm van beelden, huizen, panelen en boten. Ook leren we wat de Maori’s met het Jade greenstone deden en draaien er filmpjes met uitleg daarover.
We gaan nar vier uur rondstruinen naar huis terug om te eten en te gaan slapen. Vanwege de vroege ferry waren we toch alweer zo’n 18 uur in touw…

Het cable car museum.

Cable Car

De volgende morgen terug naar de stad. Een ritje met de Cable Car staat op het programma. Deze trein die de berg opgetrokken word, brengt ons naar de Botanical gardens, wat hoger op de brug gelegen waar Wellington tegen aan gebouwd is. De oorspronkelijke kabeltrein staat in een museum bovenop de berg. In het begin (1902) werkt het systeem door middel van stoommachines maar deze zijn in 1933 vervangen door elektrische machines. In 1978 is de hele baan vervangen door een Zwitsers ontwerp van nieuwe kabeltreinen wat er vandaag de dag nog steeds is. Knap staaltje werk, zeker in vroegere tijden.

Een ritje met de Cable Car naar de Botanical gardens.

Het museum aan de top van de baan is leuk om even te bekijken en vooral de oudere gerestaureerde treinwagens zijn mooi om te zien.
Wederom wandelen, maar nu door de Botanical gardens.
Mooie tuinen en ons bloemisten hart gaat weer eens sneller kloppen. Vooral wanneer we een van de eerste Narcissen hier in bloei zien staan. Mooie begonia planten in de kas en weer een geweldige rozentuin.
Ook nog eens een kruiden afdeling met daarbij de uitleg waarvoor de Maori’s vroeger deze kruiden gebruikten. We hebben voor onszelf een paar voorbeelden opgeschreven, bijvoorbeeld:
Platycodon (Balloonbloem); keel infectie, bronchitis en verkoudheden.
Liatrus spicata (gayfeather); nierziekten.
Aconitum (monninkskap); geeft een verdovende of pijnstillende werking.
Asclepia’s tuberosa; pleuris.
Hebe (struikveronica); sap van gekookte bladeren tegen dysenterie.
Lobelia; tegen de diaree, syfilis, voorzichtig in het gebruik !

Botanical gardens.

De dag zit erop en zo ook ons bezoek aan Wellington. Een mooie stad, leuk en vol Art en Craft. Prachtige tuinen en leuke winkels. Je zou zo niet denken dat dit de hoofdstad is. Ons laatste nachtje slapen hier en dan op weg naar boven langs de westkust.