Auteur - Els Slots

Zijn ze er nog in Europa, van die plekjes waar je je alleen op de wereld kunt voelen? Waar de stilte van de natuur het enige is dat je oren binnendringt, waar de klok al eeuwen niet meer vooruit lijkt te zijn gegaan? Het komt misschien als een verrassing maar het zonovergoten vakantie-eiland Cyprus heeft nog zulke plaatsen.
Op ongeveer een uur rijden van de kust vind je daar het Troödosgebergte. Stel je er niet meteen de Alpen bij voor: het hoogste punt, Mount Olympus, meet 1952 meter. Hoewel je er ‘s winters kunt skieën, lopen de temperaturen hier in de zomermaanden ook op tot boven de 30 graden. Bosbranden komen regelmatig voor. De berghellingen zijn meestal bebost en groen, de valleien zijn echter vaak kaal en geel.

Turend op de wegenkaart van het gebied zie je een kluwen van gele, witte, grijze en zwarte wegen. Het is met deze wegen als met de pistes in skigebieden: de gele zijn het makkelijkst te berijden, maar ook het drukst. Bij de grijze wegen wordt het al leuker, zo eens per kwartier kom je nog een mede-weggebruiker tegen terwijl je je over de smalle slingerweggetjes verplaatst. De zwarte wegen zijn onverhard en niet echt geschikt voor de gemiddelde huurauto. Behalve een lokale boer rijdt hier echt niemand.

Diep in de Troödos. [Foto: Els Slots]

Byzantijnse kloosters en kerken

Voor het auto-tijdperk moet dit gebied vrijwel onbereikbaar zijn geweest. In de Middeleeuwen deed men er weken over om hier te komen. Vandaar dat deze streek een ideale plaats werd om een klooster te bouwen. Lekker afgezonderd van de wereld, en ook veilig voor de vele buitenlandse invasies die Cyprus teisterden.

Entree tot het Kykkos-klooster. [Foto: Els Slots]

Van de meeste kloosters is alleen de kerk bewaard gebleven. Die echt oude kerken hebben hier vaak een tweede “jas” aan: de binnenste laag bestaat dan uit een sierlijk wit orthodox kerkje, de buitenste laag die het gebouw tegen overmatige sneeuwval moet beschermen lijkt meer op een grove boerenschuur. Hun bouwstijl, maar zeker ook hun muurschilderingen uit de Byzantijnse periode, hebben negen kerken uit de Troödos het predikaat “Werelderfgoed van de Mensheid” opgeleverd.

Panagia tou Asinou. [Foto: Els Slots]

Priester

Dus daar toer je dan in alle rust, op zoek naar oude kerkjes met namen als Panagia Hrysomilousa of Agios Nikolaos tis Stegis. Ze liggen vaak niet meer dan 20 kilometer van elkaar, en de ene heeft een nog prachtiger natuurlijke setting dan de andere. Heb je er weer eentje opgespoord, dan volgt het welkomstgesprekje met de dienstdoende priester die je vol trots de fresco’s aan de binnenkant laat zien. Zit de de deur van de kerk op slot, doe dan navraag bij het dichtstbijzijnde café: grote kans dat de man met de sleutel zich hier ophoudt. In dit deel van Europa is tijd nog oneindig…