Libië

De republiek Libië telt 5.6 miljoen inwoners en is zo groot als West-Europa. Er wordt zowel Arabisch en Berber als Engels en zelfs Italiaans gesproken. Libië is sinds 1999 weer open voor toerisme, maar aan bezoek van buitenlanders is men nog nauwelijks gewend. De geschiedenis gaat eeuwen terug, daarvan getuigen verschillende oude tempels en schitterende kuststeden, zoals Cyrene en natuurlijk Leptis Magna. Daarnaast kun je diep de Sahara in trekken voor een woestijnsafari per landcruiser of kameel. Met een jeep manoeuvreer je feilloos door dit steeds wisselende woestijnlandschap en geniet je van de rust die de omgeving uitstraalt.

Tripoli

Tripoli (bijna 2 miljoen inwoners) ligt in het noordwesten van het land en is behalve hoofdstad een belangrijke haven- en universiteitsstad. De hoofdstad Tripolis, die dateert uit de Romeinse tijd, heeft nog steeds stadsmuren die de eeuwen hebben overleefd. Een mooie stad met veel oude elementen. Je kunt de schilderachtige souk induiken en zoeken naar souvenirs uit dit unieke land. Tripoli is verdeeld in een oud en een nieuw deel. De oude ommuurde stad, de medina, ligt in de buurt van de haven. Kenmerkend zijn de smalle steegjes met woningen en badhuizen. Het moderne Tripoli is een drukke stad vol verkeer en met veel nooit afgebouwde flats. Bijzonder is de Pepsi Cola Road, de enige straat van Tripoli met een Engelse naam, zo gedoopt na het afkondigen van het NAVO-embargo in 1992 tegen Libië. Toch is ook dit gedeelte beslist interessant voor een wandeling.
Eén van de mooiste gebouwen van de stad is het “Assia al-Hamra”, oftewel het rode kasteel, met vele gangen, woningen en binnenplaatsen. In het “People’s Palace” huist Khaddafi met zijn gevolg. Als je na een avontuurlijke tocht van de Sahara terugkeert in Tripoli dan kun je nog eens door de levendige souk slenteren. Anders dan in veel andere Arabische landen hoef je er niet over prijzen te onderhandelen. ’s Avonds kun je in een van de traditionele theehuizen met de gastvrije bevolking theedrinken. Of lekker eten in één van de restaurants in de Italiaanse koloniale wijk rond het Groene Plein.

Libië, Acacus woestijn.

Groene Bergen

In Noordoost-Libië kun je Jebel Akhdar, of “Groene Bergen” bezoeken. Langs de prachtige kustlijn met grillige rotsformaties en een diepblauwe zee rijd je naar Cyrenia en Appolonia waar overblijfselen van de Griekse cultuur te zien zijn. Delphi stond model voor deze goed bewaarde Griekse stad, met tempels, gymnasium, theater, mozaïeken en standbeelden. De stad is nog maar ten dele uitgegraven. In 331 voor Chr. werd de stad veroverd door Alexander de Grote, waarna Cyrenia uitgroeide tot een belangrijke handelshaven. Eerst werd de stad gekoloniseerd door de Grieken, daarna werd het bezet door Romeinen en Byzantijnen. De ruïnes tonen dan ook een bonte mengeling van Griekse, Romeinse en Byzantijnse invloeden. Blikvangers: de Agora, het Gymnasium en de kolossale tempel van Zeus. De tempel is groter dan de Zeus tempel in Olympia.

Leptis Magna

Op 120 km ten oosten van Tripoli ligt Leptis Magna, de belangrijkste historische nederzetting van het land. De stad werd gesticht door de Phoeniciërs, maar kwam tot grote bloei onder de Romeinen. Hier zie je overblijfselen van de Romeinse weelde. Leptis Magna is een indrukwekkende ruïnestad en mogelijk de best bewaarde en grootste havenstad uit de Romeinse oudheid. Je kunt hier uren dwalen langs de resten van het badhuis, het theater, straten met zuilen, gedecoreerde bogen en marmeren latrines (geïmproviseerde toiletten). Wat zuidelijker op het strand zijn de restanten van het circus, de plaats van de paardenrennen. Buiten bij het museum staat een beeld van de keizer.

Woestijnstad Ghadames

In de woestijn (650 km ten zuidwesten van Tripoli) op de grens met Algerije ligt de oude “ondergrondse”, door dadelpalmen omgeven, woestijnstad Ghadames. De “Parel van de Woestijn” staat bekend om de unieke woestijnarchitectuur van de nu amper meer bewoonde oude stad. Tussen de witte huizen, vaak bestaande uit meerdere verdiepingen, vind je verkoeling in de nauwe, schaduwrijke straatjes. Middels een vernuftige architectuur werd de zon uit de stad geweerd en warme lucht snel afgevoerd.
Als je genoeg gedwaald hebt door de steegjes kun je een bezoek brengen aan een huismuseum, de oude slavenmarkt of de D’jmaa al-Kabir-moskee. Vanaf de minaret van deze moskee heb je een mooi uitzicht over de stad die wordt omringd door 25.000 dadelpalmen. Buiten Ghadames strekken de eerste zandduinen zich uit tot ver over de grens met Algerije.