Swaziland

Ondanks de aantrekkelijke kanten komen er weinig toeristen naar het bergstaatje. Swaziland telt verschillende landschappen, mede veroorzaakt door een breuklijn in de aardkorst. Rivieren hebben zich diep ingesneden en voor een afwisselend landschap gezorgd met savannes en hoogvlakten. Neerslag valt er vooral in de zomer, het kan met name flink onweren. De neerslag neemt van oost naar west toe. Daardoor zijn de bossen vooral in de zomer groen, waardoor je het wild in de parken minder snel ontwaart. In het oosten liggen veel suikerrietplantages. De gemiddelde temperaturen in de hoger gelegen gebieden liggen rond de negentien graden Celsius en in de winter rond de dertien graden Celsius. In de lager gelegen gebieden kunnen de temperaturen in de zomer oplopen tot rond de veertig graden Celsius.

Swaziland, Rietdans.

Apartheid Swaziland

Sinds de apartheid in Zuid-Afrika is afgeschaft, gaat het minder goed met de economie. Tijdens de apartheid waren veel Zuid-Afrikaanse bedrijven in Swaziland gevestigd om aan de boycot te ontsnappen. Toen de boycot werd opgeheven, keerden deze bedrijven terug naar Zuid-Afrika en dat ging ten koste van Swaziland. Het grootste exportproduct is suiker, maar er wordt ook bijvoorbeeld asbest gewonnen in de Haveloch Mine, ten noorden van Bmabane. De arbeiders werken daar zonder enige bescherming. Dat weten ze ook, maar door de hoge werkloosheid zijn ze blij dat ze een baan hebben.

Tussen Boeren en Britten

In de achttiende eeuw vestigde koning Mswazi samen met een aantal onderdanen zich in het huidige Swaziland. Aanvankelijk was dit gebied tweemaal zo groot, maar een overeenkomst tussen de Boeren en de Britten betekende de halvering van het grondgebied. Aan het eind van de achttiende eeuw wilden de Boeren Swaziland weer inpikken, maar toen besloot Groot-Brittannië het in bescherming te nemen door er in 1906 een protectoraat van te maken. In 1968 werd het land definitief onafhankelijk.

Koning Mswazi

In de achttiende eeuw vestigde koning Mswazi samen met een aantal onderdanen zich in het huidige Swaziland. Aanvankelijk was dit gebied tweemaal zo groot, maar een overeenkomst tussen de Boeren en de Britten betekende de halvering van het grondgebied. Aan het eind van de achttiende eeuw wilden de Boeren Swaziland weer inpikken, maar toen besloot Groot-Brittannië het in bescherming te nemen door er in 1906 een protectoraat van te maken. In 1968 werd het land definitief onafhankelijk.
Het heiligste feest is het Incwala, het festival van het eerste fruit, dat elk jaar in december of januari wordt gehouden. De umhlanga (rietdans) wordt gehouden in het koninklijk dorp. Jonge vrouwen repareren de rieten omheining en vieren na afloop feest met ritmische dansen, in kleurrijke kleding.

Lobamba

De meeste toeristische attracties bevinden zich rond Lobamba, de stad waar ook het parlement en de koninklijke familie zich ophoudt. Hier ligt de Ezulwini Vallei, een gebied van twintig kilometer lengte. Het Mlilwane Wildlife Sanctuary is een prachtig park waar je buffels, nijlpaarden, giraffes, zebra’s en antilopen tegenkomt. Wandelaars kunnen hun hart ophalen in het Malolotja Nature Reserve, een ongerepte wildernis met de grillige Komati-rivier en zicht op de hoogste bergtoppen van Swaziland. Er is meer dan tweehonderd kilometer aan wandelpaden gelegd. In dit park kun je onder toezicht de oudste mijn ter wereld bezoeken. Onderzoek heeft uitgewezen dat er hier reeds 41.000 (!?) jaar voor Christus mijnbouwactiviteiten hebben plaatsgevonden.

Andere parken zijn het Hlane Nationale Park, het Mlawula Nature Preserve (hier geen nijlpaarden en krokodillen) en het Mkhaya Game Reserve, een particulier wildreservaat. Het park is vernoemd naar de Mkhaya-boom, waar de bevolking bier van brouwt.