Australië

En terecht, want er is veel te zien. Ayers Rock bij Alice Springs in het midden van het land, in het oosten de Great Barrier Reef, het grootste koraalrif ter wereld, en in het binnenland de oneindige leegheid waar je volledig tot rust kunt komen en soms dagenlang niemand tegenkomt en uitgebreid kunt genieten van de rijke flora en fauna. Daarbij heeft Nederland samen met Duitsland, Engeland, Canada en Japan een speciale overeenkomt met Australië die het mogelijk maakt dat Nederlandse jongeren tegen gunstige voorwaarden een Working Holiday Visum kunnen aanvragen. Met dat visum kun je een heel jaar in Australië werken en rondreizen.
En dat lukt de meesten wel, er is namelijk genoeg te zien. De natuur is overweldigend, er zijn duizenden kilometers stranden, machtige bergen, kloven en watervallen, uitgestrekte woestijnen. Duizenden toeristen trekken jaarlijks diep het binnenland in, de Bush of Outback, om Ayers-rock te bezichtigen. Voor de Aboriginals – waarover later meer- is het een heilige plaats, zij denken dat hun voorouders, die 40 duizend jaar geleden naar Australië kwamen, hier verblijven in afwachting van hun wederopstanding.

Australië, Darling harbor in Sydney.

Western Australia

In de beleving en de verhalen van mensen die er geweest zijn, is het in Australië altijd goed weer. Grotendeels klopt dit ook wel, maar met name in het noorden kun je tijdens de regenseizoenen nog wel eens te maken krijgen met buien zoals je ze hier nog nooit hebt gezien. De rest van de tijd is het in de deelstaten (met de klok mee) Western Australia, Northern Territory, Queensland, New South Wales, Victoria en Southern Territory louter zonneschijn wat de klok slaat. Het grotendeels tropische klimaat zorgt voor een aangename temperatuur. Daarnaast betekenen de omgekeerde seizoenen in verband met de ligging op het zuidelijk halfrond dat Kerstmis bij een strakblauwe hemel en een graadje of dertig gevierd kan worden. Het is maar wat je gewend bent.

Australie Devils marbles, Northern Territory.

Aboriginals

Een moeilijk sociaal probleem voor de Australische regering is dat van de Aboriginals, de oorspronkelijke bevolking van het continent. Hun aantal (origineel ruim 300duizend) is de afgelopen 200 jaar sterk teruggelopen, o.a. door ziekten en uitroeiing. De blanke kolonisten en hun nakomelingen hebben geleidelijk aan de beste stukken land in bezit genomen, terwijl de Aboriginals moesten uitwijken naar de meest onherbergzame delen van het Australische continent.
Nadat in 1976 de Aborigines de rechten hadden verkregen over een deel van Northern Territory, werd dit gebied in 1985 officieel aan hen overgedragen. Ook in South Australia verkregen de Aborigines rechten over delen van het grondgebied. In oktober 1997 gaf de regering na dertien jaar onderhandelen het groene licht voor uraniumexploitatie in de Northern Territory. Voor de uitvoering moet echter nog een overeenkomst worden gesloten met de lokale Aboriginalbevolking.

Abel Tasman

In 1642 omzeilde onze landgenoot Abel Tasman tijdens een van zijn ontdekkingsreizen voor het eerst Australië. Veel eer kreeg hij niet van zijn ontdekking, de VOC besloot weinig ruchtbaarheid te geven aan zijn reis om penetratie van andere Europeanen te voorkomen. Zonder al te veel succes overigens, want anderhalve eeuw later maakte Groot-Brittannië een strafkolonie van het tot dan nog onbekende continent. Postuum kreeg Tasman in de vorm van Tasmanië alsnog een deelstaat en eiland naar hem vernoemd. Het was het begin van de historie van Australië die hoofdzakelijk bestaat uit buitenlandse bemoeienis met het land. Nog steeds zijn de, met name Europese, invloeden duidelijk aanwezig.