Laos
Om Laos mysterieus te noemen is bepaald niet overdreven. Weinig is bekend over dit land dat pas eind jaren tachtig z’n deuren voorzichtig openstelde voor toeristen. Slechts vijf miljoen mensen bevolken het land dat zeven maal groter is dan Nederland. Daarvan leeft het grootste deel in de grote steden. Er wordt wel gezegd dat de bevolking de rijst kan horen groeien, zo rustig is het op het platteland.
Laos grenst aan Thailand, Myanmar, China, Cambodja en Vietnam en is het enige Zuidoost Aziatische land dat geen kustlijn heeft. Het strekt zich uit over een lengte van duizend kilometer van noord naar zuid, terwijl de breedte varieert van honderdvijftig tot vijfhonderd kilometer. Het is één van de armste landen ter wereld, bijna eenderde van de bevolking haalt de veertig niet. De bevolking leeft dan ook merendeels onder het bestaansminimum en één op de vijf Loatianen gaat met honger naar bed.
In Luang Prabang zie je boeddistische monniken.
Communistisch Laos
De beroepsbevolking bestaat voornamelijk uit boeren die leven van de opbrengsten uit de oogst. De regering wil niet, zoals buurland Thailand, massaal toeristen trekken. De infrastructuur is daarvoor nog lang niet voldoende en dat realiseert de overheid zich. Er wordt voorzichtig gewerkt aan uitbreiding van voorzieningen, zoals hotels, betere wegen en dienstverlening.
Vanaf de veertiende eeuw was Laos een koninkrijk dat stand hield tot in de negentiende eeuw. Toen viel het uiteen in drie koninkrijkjes die in 1893 alle drie werden ingelijfd door Frankrijk. In 1954 werd Laos onafhankelijk en volgden machtswisselingen elkaar snel op. Uiteindelijk kwamen de militairen aan de macht. In 1975 namen de communisten de macht over en er werd een streng communistisch bewind ingevoerd waar de bevolking zwaar onder leed. Velen vluchtten naar Thailand. Na de glasnost in het begin van de jaren negentig werden de banden met de Sovjet-Unie verbroken en ging Laos op eigen kracht verder. Symbolisch daarvoor was het verwijderen van de hamer en de sikkel uit de nationale vlag in 1991. Nu worden bedrijven geprivatiseerd, het kapitalistische systeem doet z’n intrede. De binnenlandse politieke situatie in Laos verandert echter traag. De hervormingen richting vrije markteconomie hebben geen liberalisering in de binnenlandse politieke verhoudingen tot gevolg gehad. De communistische Partij blijft de politiek domineren.
Gouden driehoek
Laos maakt deel uit van de Gouden Driehoek, het gebied waar een groot deel van de productie van opium en heroïne vandaan komt. In het bergachtige gebied groeit op de heuvels de papaverplant, grondstof voor de opium. Na Myanmar en Afghanistan is Laos de op twee na grootste producent van harddrugs. Mede met hulp van de Amerikaanse drugsbestrijdingsdienst wilde men de handel in heroïne terugdringen, maar daar is de regering maar ten dele in geslaagd. Vooral de plaatselijke bevolking is er het slachtoffer van. Grote groepen op het platteland zijn verslaafd. Kleine zakjes heroïne gelden zelfs als een betaalmiddel in het gebied.
Koningsstad Luang Phabang
De beste reistijd naar Laos is in de winter, van november tot en met maart. Dat is de droge periode, met temperaturen tussen de 10 en 20 graden. Van maart tot en met mei schommelen de temperaturen rond de 35 graden Celsius. Het regenseizoen is van mei tot en met september. Probeer zeker rond 13 april in Laos te zijn, dan begint namelijk het nieuwe jaar. Het is dan 4 dagen feest. Vooral de oude koningsstad Luang Phabang met z’n vele tempels, is het middelpunt. Langs de oever van de Mekong worden zandkastelen gebouwd en als zuiveringsritueel smeren mensen zich in met bloem, houtskool en lippenstift. Verder zijn er optochten en in grotten staan duizenden Boeddhabeelden.
Laos op de kaart.
