Pakistan
Wat doe je als land als de hoofdstad je niet meer bevalt? Je bouwt gewoon een nieuwe! Net als Brazilië met Brasilia heeft Pakistan in de jaren zestig een moderne hoofdstad gekregen: Islamabad, stad van de Islam of stad van de Vrede.
In 1959 besloot een commissie dat de zuidelijke miljoenenstad Karachi niet meer voldeed als hoofdstad van Pakistan en dat er dus een nieuwe hoofdstad moest komen. In de buurt van Rawalpindi – dat tussen 1959 en 1969 als interim-hoofdstad dienst deed – werd in het noorden van Pakistan een geheel nieuwe stad uit de grond gestampt. Architecten en stedebouwkundigen vanuit de hele wereld werden betrokken bij de inrichting. Doel was om een mix te maken van traditionele Islamitische bouwkunst en eigentijdse voorzieningen. Of dat met Islamabad goed gelukt is, daar zijn de meningen echter over verdeeld.
Badshahi Masjid, mooie architectuur uit de Moghol periode.
Onafhankelijkheid
Pakistan, 22 keer zo groot als Nederland, werd in 1947 onafhankelijk. In dat jaar duwden de Britten hun handen af van India, en werd het Indiase subcontinent verdeeld in India en Pakistan. Probleem was dat Pakistan in die tijd ook uit twee delen bestond: West-Pakistan, dat tussen Afghanistan en India ligt en Oost-Pakistan, dat tweeduizend kilometer oostelijker lag. West-Pakistan was het economische centrum, het oosten werd verwaarloosd door de Pakistaanse regering. Mede hierdoor werd het oostelijke deel steeds ontevredener en streefde naar afscheiding. In 1971 was het zover en werd Oost-Pakistan onafhankelijk na een bloedige strijd, het werd omgedoopt in Bangladesh.
Himalaya
Pakistan maakt deel uit van de robuuste Himalaya, de hoogste bergketen van deze aarde. Veel bergbeklimmers kennen Pakistan van de K2, met een hoogte van 8611 meter de op één na hoogste berg ter wereld. De Mount Everest, even verder gelegen, is nog net een tikkeltje hoger.
De Pakistaanse Himalaya wordt doorsneden door de Karakoram Highway, die vanuit Kashgar (China) naar Islamabad loopt door één van de meest onherbergzame streken van Azië. Deze ruim 800 kilometer lange weg kwam in 1978 gereed, en is een gezamenlijk Chinees-Pakistaans project. Gedurende 20 jaar werkten er in totaal 24.000 man aan de totstandkoming. Door aardverschuivingen e.d. is er nog steeds veel onderhoud aan de weg nodig.
De beste reistijd voor het grootste deel van Pakistan is van november tot april, als het winter is en de temperatuur tussen de 15 en 25 graden schommelt. Juni en juli zijn de warmste maanden met een gemiddelde temperatuur van boven de 40 graden Celsius. Als je een trektocht in de bergen van Noord-Pakistan wilt maken, is de periode van mei tot oktober juist weer het meest geschikt, want het kan ‘s winters in de bergen erg koud zijn.
Pakistan op de kaart.
