Honduras

Het is een beetje een treurig economisch verhaal, maar het land is daardoor niet minder interessant voor reizigers. Men moet er rekening mee houden dat Midden-Amerika versus Europa een wereld van verschil is. Spanje was dan wel de vroegere kolonisator, de leefomstandigheden en reismogelijkheden hebben in Midden-Amerika niet dezelfde ontwikkelingen doorgemaakt als in het moederland. In de republiek Honduras is het simpelweg minder modern dan aan deze kant van de Atlantische Oceaan. Treinen rijden er nauwelijks, het openbaar vervoer gaat met bussen en die zitten doorgaans erg vol. De erfenis van Spanje is dat de inwoners van Honduras, Costa Rica, Nicaragua, Guatemala en El Salvador Spaans spreken en voor het merendeel katholiek zijn. Maar het interessante is juist dat de cultuur in elk van deze landen eigen vormen heeft aangenomen. Zo ook in Honduras.

Een belangrijke vindplaats van de Maya cultuur op Honduras: Copan.

Spanje en Maya’s

De bewoners van de republiek, die zich in 1821 onder het juk van Spanje uitworstelde, zijn van Europese en indiaanse afkomst. De gezichtstrekken van de Maya-indianen zijn ook nu nog te herkennen. Hun aanwezigheid is ook terug te leiden naar de door hen gestichte steden zoals Copán. Dit is een van de grootste toeristische trekpleisters van het land, naast de koraalriffen bij de Islas de la Bahía en de tropische natuur in de vorm van eiken- en pijnboombossen in het hoogland.
Het landschap wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van een grote hoeveelheid vulkanen. Diepe valleien en brede, hoge plateaus geven het landschap vorm. De kustregio wordt gekenmerkt door mangrovebossen en palmbomen. De hoofdstad, Tegucigalpa, is niet echt een aansprekende bestemming. Het heeft niet de allure van een stad als Mexico-stad. De naam Tegucigalpa is voor velen even ondoorgrondelijk als onuitspreekbaar, maar betekent simpelweg ‘zilveren berg’. Met ruim een miljoen inwoners is het wel met afstand de grootste stad in het met 6,3 miljoen inwoners tellende land.

Een laguna op een van de wonderschone eilanden van Honduras, Utila island.

Koraalriffen

Honduras grenst aan de westkant aan El Salvador en de Stille Oceaan. Naar het noorden liggen Guatemala en Belize, in het oosten de Caribische zee en wie de zuidgrens passeert, komt Nicaragua binnen. Voor duikliefhebbers zijn de koraalriffen bij de Islas de la Bahía in de Golf van Honduras een verplichte bestemming. Het is het op een na grootste koraalrif ter wereld, na het Great Barrier rif (Australië). De drie populairste Bahía-eilanden zijn Roatan, tevens het grootste en meest ontwikkelde eiland, Utila, het kleinste en het goedkoopste voor het behalen van een duikcertificaat, en Guanaja, elitair maar zonder wegen en auto’s.
Net zoals in de rest van de Midden-Amerikaanse landen zijn de binnenlanden bergachtig. De hoogste berg is Cerro las Minas, die met een hoogte van 2849 meter in het noordwesten van Honduras ligt. In de natuur van Honduras leven dieren als beren, wolven en coyote’s. De tijgerkat, de puma en de lynx zijn eveneens nog behoorlijk vertegenwoordigd in de uitgestrekte bossen en op de savannes. Reptielen en een uitgebreide variatie aan vogelsoorten maken het rijtje exotische dieren compleet. Er heerst in Honduras een tropisch klimaat en de gemiddelde temperatuur schommelt tussen de 24 graden Celsius in de binnenlanden en 30 graden in de kustgebieden.