De laatste echte grens

door Reis om de Wereld
Gepubliceerd: Laatst ververst op 26 views

Panmunjon is het dorpje waar na de Koreaanse oorlog de onderhandelingen over de wapenstilstand werden gevoerd. In 1953 sloten hier de Noord-Koreanen en de Verenigde Naties het verdrag dat een einde maakte aan drie jaar hevige strijd. Hans Damen bracht een bezoek aan Panmunjon kan dan ook alleen onder begeleiding van VN-personeel. ‘Parker, een korporaal van het Amerikaanse leger die deze dag optreedt als gids weet de stemming nog meer te drukken door het opsommen van de uitgebreide regels waaraan we ons die dag hebben te houden.’

Hans Damen

Panmunjon is het dorpje waar na de Koreaanse oorlog de onderhandelingen over de wapenstilstand werden gevoerd. In 1953 sloten hier de Noord-Koreanen en de Verenigde Naties het verdrag dat een einde maakte aan drie jaar hevige strijd. Het destijds gesloten verdrag is nog steeds van kracht en een bezoek aan Panmunjon kan dan ook alleen onder begeleiding van VN-personeel. De excursies blijken weken vooruit te zijn volgeboekt, maar door een late afzegging kan ik mee met een bus van de Amerikaanse welzijnszorg. De excursie begint als een schoolreisje. De lacherige sfeer die in de bus hangt wordt echter snel minder wanneer we na een uur de zware verdedigingslinies bereiken.

Verenigde Naties

Kenneth Parker, een korporaal van het Amerikaanse leger die deze dag optreedt als gids weet de stemming nog meer te drukken door het opsommen van de uitgebreide regels waaraan we ons die dag hebben te houden. Als hij ons ook nog een verklaring laat tekenen die aangeeft dat de Verenigde Naties niet aansprakelijk zijn voor enig onheil (waaronder de dood) dat ons kan overkomen beseffen we het pas echt: ‘Dit is serieus’.

Bezoekerspas

Driemaal gecontroleerd en getooid met een bezoekerspas rijden we met een legerbus langzaam de gedemilitariseerde zone in. Deze zone, DMZ in het spraakgebruik, bestaat uit een vier kilometer brede strook op en rond de 38-ste breedtegraad, waarin volgens het wapenstilstandsverdrag alle militaire activiteit verboden is.

Barakken

Slechts in Panmunjon bevindt zich een twee vierkante kilometer groot gebied waar Noord-Koreanen en VN-personeel samen de scepter zwaaien. Hier bevinden zich ook de barakken waar al bijna 40 jaar de besprekingen plaatsvinden over de handhaving van het verdrag. Het gezamenlijke bestuur van Panmunjon heeft de afgelopen veertig jaar de nodige problemen gegeven.

Mariniers

Naast feitelijke informatie bestaat de helft van het Parker’s verhaal uit aanwijzingen over ons gedrag. Als we na enige tijd uit de bus mogen volgen we hem volledig geconditioneerd in een compacte groep naar de onderhandelingsbarak. De Amerikaanse en Zuid-Koreaanse mariniers die voor onze veiligheid rond de barak geposteerd worden, dragen nog eens extra bij aan het dreigende karakter van dit bezoek. De dreiging blijkt vooralsnog slechts te bestaan uit een tweetal Noord-Koreaanse officieren die door de ramen de barak instaren.

Peace Village

Uiterlijk geheel onbewogen laten ze zich uitgebreid fotograferen door de deelnemers aan de excursie. Ook de Noord-Koreanen laten zich niet onbetuigd, want even later leggen ook zij de groep vast op de gevoelige plaat. Parker verteld inmiddels wat anekdotes over de onderhandelingen en over de omgeving. Zo was er in de jaren vijftig een conflict over de grootte van de vlaggen die de onderhandelingstafel sierden. Gevolg hiervan was dat bij ieder overleg de delegaties steeds grotere vlaggen meebrachten.

Toen deze zo groot werden dat ze niet meer in de barak pasten, werd een speciale conferentie belegd, om dit probleem op te lossen. Na twee weken praten werd overeenstemming bereikt over de twee vlaggetjes die nu nog op de tafel staan. Een soortgelijk conflict zorgde ervoor dat Noord- en Zuid Korea vlaggenmasten plaatsten van respectievelijk 160 en 100 meter lang. Het Zuid-Koreaanse dorpje in de DMZ, Peace Village genaamd, deed de Noord-Koreanen besluiten ook een Dorp te bouwen met uiteraard hogere gebouwen. Omdat er echter niemand in dit dorp woont kreeg het in het Zuiden al snel de naam Propaganda-village.

De serieuze toon overheerst in het verhaal van korporaal Parker. Hij brengt ons naar een uitkijkpunt waar de noordelijk propaganda luidsprekers goed te horen zijn. De luidsprekers die meestal 24 uur per dag aanstaan brengen die dag een programma met de Noord-Koreaanse variant van de Top 40. Terwijl we uitkijken over Noord-Korea verteld hij over een aantal incidenten gedurende de afgelopen decennia, waarbij regelmatig doden te betreuren waren. In Korea gaan voorzichtige stemmen op over de eenwording van beide landsdelen. Op regeringsniveau ziet men de eenwording echter als een zaak voor de lange termijn. Tot het moment van eenwording zal Korporaal Parker nog heel wat rondleidingen kunnen verzorgen langs de laatste echte grens tussen het communisme en de vrije wereld.

Gerelateerd

We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt. Prima! Lees meer