Jemen: land van leem

door Reis om de Wereld
Gepubliceerd: Laatst ververst op 102 views

Met twee landrovers staan we even stil bij de oversteek van een wadi. Plotseling horen we een salvo van schoten en vanuit de struiken iets verderop zien we rookpluimpjes. Waarschijnlijk een hinderlaag met de bedoeling ons te ontvoeren.’ Henk de Mari reisde naar Jemen. Hij trok eerst de bergen in in het noorden en zakte daarna af naar het zuiden. ‘Via een kronkelig rotspaadje lopen we in ongeveer een uur naar het 350 meter hoger gelegen Kawkaban. Van hieruit hebben we een prachtig uitzicht over de lager gelegen vlakte en rotsformaties.’

Henk de Mari

Op het vliegveld in Jemen worden we opgehaald door twee landrovers. Door de hevige regenval die dag, is ons hotel in het oude centrum van Sana’a met een gewone auto niet goed bereikbaar. Maar ook nu lopen we vast op een te hoge waterstand in de wadi die door het centrum loopt en die normaal als weg gebruikt wordt.

Sana’a

Goed, die laatste 100 meter lopen we wel naar ons hotel… Het hotel is in dezelfde bijzondere bouwstijl opgetrokken als de overige soms 400 jaar oude huizen in de binnenstad. De eerste verdieping van de traditionele huizen is gebouwd van steen, terwijl de hogere verdiepingen vaak van leem zijn. Boven de ramen worden gipsen friezen geplaatst waartussen gekleurde ruiten worden gezet, takhrim ramen.

Een wandeling door de stad brengt ons bij de suq, een wirwar van kleine straatjes vol met winkeltjes. Iedere productsoort heeft zijn eigen straatje of gedeelte ervan, zodat je een aaneenschakeling van exact dezelfde winkeltjes tegenkomt.

Het centrum van Sana’a

Het centrum van Sana’a met de karakteristieke huizen.

Shibam

Met landrovers trekken we noordwaarts de bergen in. Na een mooie tocht komen we aan het eind van de middag aan in Shibam, een plaatsje onderaan een machtig rotsmassief. Via een kronkelig rotspaadje lopen we in ongeveer een uur naar het 350 meter hoger gelegen Kawkaban. Van hieruit hebben we een prachtig uitzicht over de lager gelegen vlakte en rotsformaties.

We blijven twee nachten in Kawkaban en overnachten in een funduq, een eenvoudige herberg met een grote slaapzaal voor de hele groep. Onder leiding van een gids maken we de tussenliggende dag een prachtige wandeling door de bergen.

Bewoner van Shihara.

Bewoner van Shihara.

Shihara

Een andere funduq overnachting hebben we in Shihara. Het kost ons wat meer moeite om hier te komen. De streek waarin dit plaatsje ligt is nogal onrustig, vandaar dat wij ook de laatste kilometers onder begeleiding van enkele bewapende bergbewoners reizen. Het laatste deel tot het bergplaatsje rijden we in een open truck.

Of dit allemaal ter bescherming van de toeristen is of puur geldklopperij… ik heb mijn twijfels. Met een spectaculaire rit de berg af besluiten we ons bezoek aan het noordelijke gedeelte en rijden via Sana’a naar het zuidelijk gelegen Menakha. Ook hier overnachten we weer twee keer in een funduq, waar we ‘s avonds genieten van de traditionele muziek en dansen. Overdag maken we weer een prachtige wandeling door het bergachtig gebied en genieten van de mooie vergezichten.

Een nederzetting in Zuid-Jemen.

Een nederzetting in Zuid-Jemen.

Afrikaanse allure

Voordat we oostwaarts richting woestijn gaan, rijden we eerst nog een stuk langs de westkust van Jemen. De kleine plaatsjes aan de kust doen Afrikaans aan door de eenvoudige rieten huisjes. Ook de huidskleur van de mensen is donkerder en de vrouwen zijn kleuriger gekleed. We passeren ook Al Mokha, dat in de zeventiende en achttiende eeuw zijn faam dankte aan de export van mokka koffie naar Europa.

Dwars door het zuidelijke deel van Jemen rijden we via de plaatsen Taiz en Al Baydah naar het vroegere Zuid-Jemen. Via een serie indrukwekkende haarspeldbochten verlaten we de hoogvlakte en rijden naar de aan de zuidkust gelegen plaats Mukalla.

Ook hier rijden ze motor.

Ook hier rijden ze motor.

Hinderlaag

Jemen is een rumoerig land. Plaatsen als Saada en Marib zijn ‘verboden gebied’. Het ministerie van Buitenlandse Zaken geeft een negatief reisadvies voor deze plaatsen. De Jemenieten zijn een strijdlustig volk, dat is te zien aan de vele wapens die gedragen worden, soms al door jongens van twaalf jaar. Dat ook andere plaatsen niet zonder gevaar zijn, blijkt wel uit de beschieting die we meemaken. Met twee landrovers staan we even stil bij de oversteek van een wadi.

Plotseling horen we een salvo van schoten en vanuit de struiken iets verderop zien we rookpluimpjes. Waarschijnlijk een hinderlaag met de bedoeling ons te ontvoeren. Als een speer rijden de chauffeurs de auto’s de wadi uit en ver weg van het gevaar. Bij controle van de auto’s blijken er vier kogels raak te zijn geweest. Twee kogels zijn aan de achterkant van de auto ingeslagen. De andere twee aan de zijkant, waarbij de ene kogel bijna de achterband heeft geraakt en de andere slechts enkele centimeters naast de achterbank en de benzinetank is ingeslagen. Gelukkig is er niemand geraakt en kunnen we doorrijden.

Kinderen in de smalle straatjes.

Kinderen in de smalle straatjes.

Vruchtbare vallei

Wadi Hadramout is een 160 kilometer lange vallei die van het westen naar de kust loopt. Omdat hier gedurende het hele jaar grondwater beschikbaar is, is de vallei erg vruchtbaar. We rijden dan ook door een onverwacht groene strook land temidden van een desolaat woestijnlandschap. Als afsluiting van de vakantie maken we een spectaculaire rit dwars door de woestijn.

Omdat er geen weg is, leidt een bedoeïenengids de landrovers over de sporen van de oude karavaanroutes de woestijn door. Onderweg zien we af en toe eenzaam grazende kamelen en in de verte zien we een bedoeïenennederzetting. Een laatste overnachting in ons vertrouwde hotel in Sana’a en de reis zit er weer op.

Gerelateerd

We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt. Prima! Lees meer