Reis om de Wereld
Voeding voor reizigers

Welkom op planeet Fuerteventura

361

Zand, stenen, rust en zon. Met een beetje fantasie landen we niet op Fuerteventura maar op de maan. In een week tijd is de batterij weer helemaal opgeladen, zo ervaart René Hoeflaak na een week Fuerteventura. Welkom op de planeet van rotondes en verkeersborden. Corralejo is een overzichtelijk en aangename badplaats. In de omgeving van de baai, aan het strand en aan het water heerst een ontspannen sfeer. Restaurantjes, kroegjes, Cubaanse muziek, winkeltjes en terrassen en opvallend weinig Hollanders.

René Hoeflaak

Aan het begin van de avond landen we op het vliegveld van Fuerteventura. De zon staat nog maar even boven de horizon. Vanaf het vliegveld rijden we over een strak en donker geasfalteerde asfaltweg met krijtwitte strepen naar Corralejo. Met een beetje fantasie rijden we over de maan. Om ons heen; Stenen en gruis, “slapende” vulkanen en bergen.

De rode gloed van de ondergaande zon, verhoogt de prille vakantieopwinding. Stenen worden zand. De maan verandert in de Sahara. Na zeven rotondes en zeker zoveel waarschuwingsborden voor overstekende wild (“waar vandaan?”, vragen we ons af) arriveren we in ons hotel, in het centrum van Corralejo. Het begin van een aangename week in Fuerteventura.

Corralejo

Corralejo is een overzichtelijk en aangename badplaats. In de omgeving van de baai, aan het strand en aan het water heerst een ontspannen sfeer. Restaurantjes, kroegjes, Cubaanse muziek, winkeltjes en terrassen en opvallend weinig Hollanders. Engelsen en dus pubs des te meer. Zonder tatoeage vallen we hier op. In de Underground Pub nemen we een pint.

In de omgeving van de baai, aan het strand en aan het water heerst een ontspannen sfeer. [foto: René Hoeflaak]
In de omgeving van de baai, aan het strand en aan het water heerst een ontspannen sfeer. [foto: René Hoeflaak]

El Cotillo

Ieder uur vertrekt de lijnbus naar El Cotillo. De rit kost anderhalve euro (bij de chauffeur afrekenen) en duurt ongeveer 45 minuten. El Cotillo is op deze zaterdagmiddag uitgestorven en verlaten. Het heeft er alle schijn van dat het hier altijd stil is. Vanaf het busstation lopen we door smalle straatjes en staan we in nog geen tien minuten aan een eveneens verlaten lavastrand.

Op het strand staat een geblakerde ruine van wat eens een fort moet zijn geweest. Als een kameleon heeft het de kleuren van het strand overgenomen. Twee mannen spelen jeu de boules naast het fort. Zowaar een teken van leven. Niet ver hiervandaan is de kade, het bruisende hart van El Cotillo. Dat wil zeggen; drie verlaten café‘s en twee badgasten.

Voor het reggaefestival blijken we een dag te vroeg, aldus een dame in de eco winkel van het Clear Ocean Project. Op het terras van een lokaal café genieten we van de rust, het uitzicht en een heerlijke tonijnsalade.

Op het strand staat een geblakerde ruine van wat eens een fort moet zijn geweest. [foto: René Hoeflaak]
Op het strand staat een geblakerde ruine van wat eens een fort moet zijn geweest. [foto: René Hoeflaak]

Puerto del Rosario

De tweede en enige andere lijnbus vanaf Corralejo gaat naar Puerto del Rosario, richting het vliegveld. De rit duurt een klein uur. We passeren dezelfde rotondes en herkennen de vele verkeersborden. Puerto del Rosario is de hoofdstad van het eiland en de belangrijkste havenstad. Het centrale busstation heeft een stadser karakter als die van El Cotillo, maar daar is niet veel voor nodig.

In een half uurtje wandelen in de hete zon ontwaren we brede asfaltwegen, zo waar stoplichten, ook weer veel rotondes (daar houden ze hier van) met verkeersborden, standbeelden, een boulevard, een haven met kranen en zeeschepen, immigranten, flats en restaurants. Kortom, Puerto del Rosario heeft de allure van een hoofdstad, al is het van een eiland van steen en zand. De boulevard langs de haven is opgesierd met slakken van beton.

De boulevard langs de haven is opgesierd met slakken van beton. [foto: René Hoeflaak]
De boulevard langs de haven is opgesierd met slakken van beton. [foto: René Hoeflaak]

Afrikaanse Markt

Op een kwartiertje lopen van het centrum van Corralejo, is iedere maandagochtend, “Afrikaanse” markt. Hier is van alles tegen “special price, sister price, only you price, only today price” te koop. Horloges, riemen, houtsnijwerk, brillen etc. etc. Zeg maar het bekende toeristenwerk. Garantie tot aan de deur. Leuk om even rond te kijken maar niets nieuws onder de zon. Nee, geef mij maar de rust van een wandeling over de Passeo Maritmo tijdens siësta, aan de andere kant van de stad.  Zand- en lava tegen de achtergrond van zee en wolken (foto: René Hoeflaak)

Lanzarote

Ieder uur vaart de ferry naar Lanzarote af. Om 09.00 stappen we aan boord. Het is druk aan de bar maar het lukt ons net om voor aankomst in Lanzarote een bakje koffie te nuttigen. Een dagje met de bus over de slingerwegen door en langs de bergen en vulkanen van Lanzarote overtreft de verwachtingen. Als Fuerteventura het eiland van stenen en zand is, dan is Lanzarote dat van de bergen en kraters.

Na iedere bocht is het uitzicht nog grootser dan het andere. “We zijn nu pas echt op de maan”, zo fantaseren we er op los. Met haar donkere kleuren van de honderden meters hoge zand- en lavahopen tegen de achtergrond van de blauwe zee en een wolken schuimkraag, doet Lanzarote ons aangenaam verrassen.

De batterij is opgeladen

Het weekje is voorbij. Fuertaventura bleek een vriendelijke en aangename planeet. De wellicht voor velen onaangename en asgrauwe stenen heeft ons in ieder geval energie gegeven. De batterij is opgeladen, de stekker kan er uit. Fuerteventura, een stralende planeet.

Busstation van Corralejo [foto: René Hoeflaak]
Busstation van Corralejo [foto: René Hoeflaak]