Home Reisverhalen Zaanse huisjes in de Marokkaanse woestijn

Zaanse huisjes in de Marokkaanse woestijn

2180
0
Marokkaanse woenstijn

In de Marokkaanse woestijn spelen jongetjes rondom de waterput en schooien bij de toeristen om snoep of ander lekkers. Ze hebben geluk, want een van de mannen heeft Zaanse huisjes bij zich. De kinderen smullen van de zandkoekjes met chocolade. Een bedoeïen gooit een emmer in de diepe put. Zijn vrouw helpt hem de jerrycans te vullen. Een kudde schapen komt op een drafje aangehold. Dorstig vallen ze aan op de trog met water. Het is dringen geblazen.

Foto’s en tekst door Petra Davids

Een paar dagen voor het bezoek aan deze oase landde ik op het kleine vliegveld van het Marokkaanse Ouarzazate. Half oktober maakte ik samen met een groepje dames en een heer uit de reisbranche als reisjournalist een zesdaagse reis door de prachtige woestijn rondom Ouarzazate. Met als eindbestemming: Marrakech.

De Melkweg

De avond ervoor arriveren we in een bedoeïenenkamp, in de Marokkaanse woestijn, waar we de nacht doorbrengen. Het tentenkamp ligt aan de rand van de zandduinen van Ch’gaga ten zuiden van Ouarzazate. Het is er pikkedonker. Bij het schijnsel van zaklantaarns vindt iedereen z’n weg naar zijn tent. Een tweepersoonsbed, een aparte ruimte met een chemisch toilet, een ‘douche’, maar geen water. Ach, het is maar voor een nachtje. Buiten vergapen we ons aan de prachtige sterrenhemel. De brede baan van de Melkweg, de Grote Beer, Orion. Je blijft kijken!

Na de geserveerde maaltijd krijgen we een glaasje mierzoete muntthee. De chauffeurs hebben hun gitaar meegebracht en bij het kampvuur spelen en zingen ze. Maar de meesten van ons gaan op tijd naar bed. Morgenochtend wil iedereen vóór zonsopgang opstaan.

woestijnduinen in Marokko
Duinen, heel veel duinen in de woestijn.

Een hele goede morgen

De wekker gaat om 5.30 uur. Dit is het moment waar we naar uitgekeken hebben! Uit de verschillende tenten komen slaperige hoofden tevoorschijn. De een na de ander beklimt de zandduinen. Met moeite, want het is lastig lopen in het mulle zand. Een jongeman en vrouw installeren zich op de top van een van de hoogste duinen, anderen nemen genoegen met een lager uitzichtpunt. Het is nog donker, maar langzamerhand kruipen de eerste lichtstralen langs de hemel. Dan verschijnt plotseling het topje van die grote roodgloeiende bol: de zon! De zandduinen kleuren eerst donkerrood, haast bruin, daarna bordeauxrood, dieprood, lichtrood, oranje en wanneer de zon z’n licht volledig laat schijnen over de duinen worden ze okergeel. Adembenemend mooi is de Marokkaanse woestijn. En de stilte. Niets, helemaal niets hoor je hier. En wij kijken onze ogen uit. En maken foto’s. Wel honderd!

Marokkaanse woestijn

De wind steekt op. We lopen terug naar het bedoeïnenkamp en stappen in de jeeps. Nog een keer kijken we om naar die prachtige glad gevormde bulten in de woestijn. Zandwolken blazen over de vlakte voor ons. Ik trek de donkerblauwe sjaal strakker over m’n neus en mond. Desondanks knarst het zand tussen m’n kiezen.

Na enkele uren duikt M’Hamid El Ghizlane aan de horizon op als een fata morgana. De luchtkastelen worden zandkastelen. Dit is het eerste stukje bewoonde wereld nadat je uit de woestijn komt. In het dorpje lunchen we in een schitterend complex met hotel, restaurant, hamam en zwembad. Hier zouden we wel even willen blijven. Al was het alleen maar om een duik in het koele water te nemen. Maar we moeten nog ruim een halve dag wachten totdat we in ons hotel in Ouarzazate kunnen douchen. Er is nu geen tijd om te rusten. Zagora wacht.

Die kant op! We gaan naar Timboektoe.

Zagora

We klimmen weer in de landcruiser. De Perzische tapijtjes onder onze voeten leggen we even recht. We volgen de Drâa rivier in noordelijke richting. Na een paar uur rijden komen we aan in Zagora. Bloemen, bomen, stromend water. Zijn we hier in de woestijn? Op een groot bord staat: ‘Tombouctou 52 jours’. Per dromedaris. Wanneer we in de auto stappen, wijs ik de chauffeur “Die kant op! We gaan naar Timboektoe.” Hij lacht.

Hij heeft er wel oren naar, maar voor vandaag hebben we andere plannen. We rijden in noordwestelijke richting verder naar Agdz. Rechts van ons ligt een canyon. De rivier stroomt aan de voet van de berg. Het contrast tussen de vruchtbare strook land rechts en de dorre woestijn links van ons is groot.

Kinderen fietsen samen naar school.

Palmbomen, palmbomen, palmbomen

Na een kleine twee uur rijden komen we aan in Agdz. Het dal van Agdz is een grote groene vlakte vol met palmbomen. De vallei is daardoor een lange groene strook met palmbomen: zover als je kijkt. Zachte rijpe honingzoete dadels hangen in grote trossen aan de bomen, klaar om geplukt te worden. Voor de rondtrekkende bedoeïen betekent dit schaduw, verkoeling en rust.

Vrouwen lopen in lange zwarte gewaden langs de weg met ezels die metershoog bepakt zijn met takken en twijgen. Kinderen fietsen samen naar school. Schapen en geiten grazen langs de kant van de weg. Vrouwen wassen kleren en leggen deze te drogen op rotsen langs de rivier. De chauffeurs in de Marokkaanse woestijn seinen elkaar en bewegen hun hand horizontaal.

Het teken dat er geen snelheidscontrole is. Een oude Renault 12 is volgeladen met van alles en nog wat. Op het dak van een busje staan schapen achter een geïmproviseerd hek. Mannen zitten in de schaduw in groepjes bij elkaar te praten. Ze leunen met hun rug tegen de koele muur van een huis. In ieder dorpje voetballen jongens in gekleurde shirts op een kaal veld. De goals zonder net. Wanneer de avond valt, zien we de bergen om ons heen in alle kleuren van de regenboog veranderen: rood, oranje, groen, ja zelfs zwart!

We klimmen naar 2260 meter hoogte.

Van Ouarzazate naar Marrakech

De volgende ochtend pakken we onze koffers. Na het ontbijt start het laatste deel van de reis. Opnieuw schieten de bergen in alle kleuren van de regenboog aan ons voorbij. Het dal is groen, de hellingen steil. We klimmen naar 2260 meter hoogte. Het is hier een stuk kouder. Niet voor niets hebben de chauffeurs een fleecevest aangetrokken. De schrille wind blaast met kracht op de top van de bergpas Tizi N’Tichka. Deze pas brengt je vanuit Ouarzazate over de Hoge Atlas naar Marrakech. Tijdens de afdaling zien we voor het eerst cactussen.

Ze hangen vol met cactusvijgen. Naaldbomen, manzanita’s en eucalyptusbomen groeien op de berghellingen. De aarde voor ons kleurt vuurrood. De vallei lijkt in brand te staan, zo rood is de bodem. De auto baant zich een weg via haarspeldbochten en langs afgronden. Ik krijg kriebels in m’n buik wanneer ik ver de diepte in kijk naast de weg. Doodeng! Toch had ik dit voor geen goud willen missen. Wat een magnifiek landschap! Lees meer informatie over het land in: Marokko

Slapen in…
Het Berbère Palace in Ouarzazate is een vijf sterrenhotel en van alle gemakken voorzien. Het complex is ruim opgezet. Kleine ‘roodgebakken’ huisjes fungeren als appartement of hotelkamer. Het mooie zwembad nodigt direct uit om een duik in te nemen[TC10] . www.hotel-berberepalace.com
Slaap in de oase van Riad Lamana in Zagora. www.riadlamane.com

Eten bij…
La Datte d’Or in Ouarzazate. Hier wordt de échte Marokkaanse keuken geserveerd. Een romantische avond krijg je gegarandeerd bij Riad La Sultana in Marrakech. Heerlijk eten aan het zwembad met live muziek. www.lasultanamarrakech.com

Doen!
Bezoek het vestingstadje Aït Ben Haddou ten noordwesten van Ouarzazate in de Marokkaanse woestijn. Veel bekende films zijn hier opgenomen. Tijdens ons bezoek wordt The Physician er geschoten.
Ervaar de berber airconditioning in de prachtige Kasbah De Taourirt, dat tegenover het filmmuseum van Ouarzazate ligt. Het is een soort fort in de medina, het oudste deel van de stad.
Bezoek een van de filmstudio’s in Ouarzazate. Je stapt van de ene in de andere film(set).

Ga naar het rozenfestival in Kalaât M’Gouna. Begin mei wordt dit feest van muziek, dans en kunstnijverheid gehouden. In een week tijd worden drie tot vierduizend ton rozen geplukt. De geoogste blaadjes worden door vrouwen tot rozenwater gemaakt.
Bezoek het museum van Oulad Edriss. En zie hoe de mensen hier vroeger woonden en werkten. Wat overigens niet veel afwijkt van de manier waarop ze tegenwoordig leven.

Ga in het voorjaar of de herfst naar dit gebied, dan zijn de temperaturen het aangenaamst.
Trek een fleecevest of warme trui aan tijdens de rit tussen Ouarzazate en Marrakech. Op de top van de bergpas is het koud. In de wintermaanden kan de bergpas Tizi N’Tichka afgesloten zijn. Informeer je goed, mocht je in deze periode reizen.
Neem altijd een ruime hoeveelheid water mee voor onderweg. Je weet nooit of je ergens strandt.

[kleo_button title=”Reistip!” href=”” style=”highlight” size=”medium” ]
[kleo_list_item]Kras Marokko aanbiedingen[/kleo_list_item]
[kleo_list_item]Voordelige vliegtickets Marokko[/kleo_list_item]

DELEN